De wetenschappelijke achtergrond

Door veel van de 20ste eeuw, deelden vele wetenschappers en beleidsbepalers een waarneming dat de klimaat- gezamenlijke statistieken van weer in tijd en ruimte-waren vrij stabiel en betrouwbaar. Dit geloof wordt duidelijk weerspiegeld in polissen zoals die beschreven in het Programma van de Verzekering van de Vloed van de V.S. Nationale, dat in de recente jaren '60 werd ontwikkeld en werd gebaseerd op de veronderstelling dat 30 jaar van vloedgeschiedenis als betrouwbare basis zou kunnen worden gebruikt om toekomstig vloedrisico te berekenen. Het wetenschappelijke onderzoek sprak later deze gemeenschappelijke waarneming van klimaat tegen, en vandaag hebben de wetenschappers ruim bewijsmateriaal dat het klimaat niet stabiel en betrouwbaar maar in feite verandering-soms vrij abrupt en dramatisch over periodes korter dan generaties is. In de jaren '70 concentreerden sommige klimaatwetenschappers zich op de mogelijkheid die de Aarde onverbiddelijk naar een nieuwe ijstijd op weg was, dan als "het globale koelen." kenmerkte Tezelfdertijd onderzocht Manabe Syukuro, Japanse meteorologist die een vroege pionier in het creëren van complexe computermodellen van het klimaat was, de mogelijkheid dat de emissies van grote hoeveelheden kooldioxide en andere broeikasgassen van de verbranding van fossiele brandstoffen zoals steenkool, olie, en aardgas klimaat konden beïnvloeden. Één of andere 75 jaar vroegere, Zweedse chemicus Svante Arrhenius en Amerikaanse geoloog Thomas C. Chamberlin hadden onafhankelijk een hypothese opgesteld dat het verhogen van de atmosferische concentratie van broeikasgassen de temperatuur van de atmosfeer kon opheffen door tot een grotere absorptie van zonnestraling te leiden die anders van de oppervlakte van de Aarde terug in ruimte zou weerspiegeld worden. In de jaren '70 en de jaren '80, steunden het wetenschappelijke advies die tot steun van deze hypothese als gegevens wordt gedraaid die sinds de jaren '50 getoond een regelmatige verhoging van de hoeveelheid broeikasgassen in de atmosfeer worden verzameld, en de vroege modelleringsinspanningen de serrehypothese. De aandacht van het publiek werd die op het idee van toenemende temperaturen wereldwijd wordt geconcentreerd, en de kwestie is sindsdien bedoeld als "het globale verwarmen."